کاشت مو با بانک موی ضعیف

یکی‌ از واژگان بسیار پر کاربرد و اساسی‌ در زمینه ترمیم مو بانک مو می‌باشد که قطعا شما اگر بدنبال کاشت مو بوده اید این واژه به گوشتان آشنا است. پس در ابتدا باید تعریف جامع و کاملی از بانک مو داشته باشیم. به پس انداز مو برای عمل پیوند مو بانک مو گفته می شود. ناحیه دهنده بافت حاوی مو ( گرافت ) از یک منطقه از پوست سر برای پیوند به منطقه ای که به خاطر الگوی مردانه ریزش مو ( MPHL ) موهایش را از دست داده خارج می شود، این بافت خارج شده از ناحیه دهنده ( منطقه ای که تحت تأثیر ژنتیکMPHL نیست ) یعنی پشت سر و دو طرف سر و بالای گوش ها به دست می آید. ناحیه دهنده در یک مرد طاس، بافت حاوی مویی است که از سه سانتیمتر و یا بالاتر از دو گوش و شقیقه به پشت سر کشیده می شود. بانک مو بسیار مهم می‌باشد و نگهداری صحیح از آن بسیار اهمیت دارد البته تمامی‌ این نکات به عواملی از جمله عوامل محیطی‌ و عوامل ژنتیکی بستگی دارد.

فولیکول های مو در این منطقه از اثرات الگوی مردانه ریزش مو حفظ شده اند و برای اهدای مو توسط عمل پیوند مو به مناطق جلویی و روی پوست سر که به خاطر الگوی مردانه ریزش مو موهایش از دست رفته توانا هستند. فولیکول های موی پیوند زده شده از ناحیه دهنده مقاومت خود را در برابر ژن های الگوی مردانه ریزش مو حفظ می کنند و همچنان به تولید مو در ناحیه دریافت کننده ادامه می دهند. در برنامه ریزی یک روش پیوند مو، متخصص کاشت مو به ناحیه دهنده و ناحیه دریافت کننده توجه می کند. ارزیابی دقیق و استفاده موثر از بانک موی ناحیه دهنده فاکتوری مهم در موفقیت نهایی پیوند مو در هر بیمار است. ناحیه دهنده در تمامی بیماران مرد وجود دارد اما از یک بیمار تا بیمار دیگر می تواند بسیار متفاوت باشد. متخصص کاشت مو باید ناحیه دهنده مطمئنی را شناسایی کند که به طور دائم و تا پایان عمر به ریزش موی ژنتیکی الگوی مردانه ریزش مو مقاوم باشد. این شناسایی نیاز به ارزیابی دقیق با استفاده از سابقه خانوادگی بیمار در مورد از دست دادن مو و همچنین با معاینه پوست سر دارد.

یکی از مشکلات کاشت مو تامین تراکم دلخواه بیمار است و در اکثر جراحی های کاشت مو پزشک با مشکل کمبود تار موی طبیعی از بانک مو برای پیوند روبرو می شود زیرا آن قسمت از سر که می تواند فولیکول موی طبیعی را برای پیوند در اختیار پزشک قرار دهد ، منبع نامحدودی نیست بسیاری بیماران می پرسند چقدر مو لازم است تا تراکم زیادی ایجاد کرد ؟ پاسخ اینجاست که بسیار زیاد.

برای پوشش دادن سطح گسترده طاسی، گاه بخش های جلویی سر برای صلاحدید پزشک و لحاظ نمودن زیبایی پیوند بیشتری می گیرند و بخش های پشتی فدا می شوند. اخیرا با پیشرفت دانش پزشکی زیبایی در امر پیوند و کاشت مو راهکارهای ایده آلی برای تامین تار مو و پیوند موفق ابداع شده است طی راهکارهای اثربخش و مفید و استفاده از بانک موی بیمار، امکان از دست رفتن یا مردن فولیکول های برداشتی به حداقل رسیده و از هدر رفتن تارهای برداشتی جلوگیری می شود. یکی از آرزوهای افراد درگیر با مشکل طاسی ، پوشش دادن کل بخش های سر با موی طبیعی است اکثر این افراد در پی روشی موثر برای داشتن موهای پرپشت در کمترین بازه زمانی ممکن هستند برای پاسخگویی به نیاز این عزیزان می توان از تکنیک های جدید پیوند و کاشت مو کمک گرفته و تا حدی خواست آنها را تامین کرد.

مختصات بانک مو :

نواری با پهنای کمتر از دو سانتیمتر در بخش پشت سر بیمار در بین فاصله دو گوش معمولا دارای تراکم بسیار زیادتری نسبت به باقی بخش های سر است. حتی کسانی که به دلایل شیمیایی یا بیماری های خاص دچار ریزش مو شده اند در حاشیه پایینی پشت سر دارای تراکم بیشتری از تار مو هستند. به این ناحیه که می توان نوار فولیکولی مو را براشت نمود، بانک مو می گویند. بانک موی هر بیمار متعلق به خود اوست و امکان استفاده از موی دیگران برای پیوند به راحتی میسر نیست . تارهای مویی این بخش دائمی هستند و احتمال ریزش آنها بسیار کم است. پس از برداشت نوار باریک از پشت سر ، دو قسمت خالی به هم نزدیک شده و دوخته می شوند که با گذشت زمان و به دلیل قرارگیری این برش در زیر موها ، به کل از دید محو شده و بهبودی می یابد.

پس از برداشت مو از بانک مو، با استفاده از میکروسکوپ و لوپ های مخصوص، فولیکول تارهای برداشته شده به صورت تک تک جدا می شوند و با همان ظرافتی که جدا شده اند در ناحیه گیرنده با ایجاد برش هایی در حد یک میلیمتر پیوند زده می شود.

کاشت مو با روشهایی که نیاز به بانک مو ندارند

  • کاشت مو با روش HRT
  • کاشت مو یا روش BHT

پس بانک مو دارای موی طبیعی است و انجام کاشت موی طبیعی بدون نیاز به بانک مو عملا غیر ممکن است. زیرا روشی برای پیوند موی طبیعی از بانک موی فرد دیگری به متقاضی کاشت موی طبیعی وجود ندارد. در واقع حتما باید از سر یا بدن خود شخص برای تامین فولیکول های زنده مو جهت انتقال استفاده کرد. پس در روش موسوم به HRT که به عنوان یک روش کاشت مو بدون نیاز به بانک مو عنوان می شود، هیچ کاشت موی زنده ای انجام نشده است و صرفا یک روش جایگزین و منسوخ شده و تبلیغاتی می باشد که جهت افرادی استفاده می شود که هیچ بانک موی مناسبی جهت انجام کاشت موی طبیعی ندارد. در ترمیم مو به روش HRT یک لایه ی شبیه سازی شده از پوست سر انسان تهیه می گردد که موها روی این شبکه به صورت تار به تار سوار شده اند و توسط کراتین (چسب گیاهی که کاملا محکم و بدون هیچگونه عارضه، حساسیت،خارش و... است.) روی سطح سر فیکس و نصب میشود. 

اصطلاح HRT و باقی اصطلاحات مشابه، همگی مربوط به ترمیم مو می باشند. در روش HRT موی مصنوعی همانند موی سر شما کنار موهای شما قرار میگیرد و با کلاه گیس هیچ تفاوتی ندارد. ارتباط دادن این روش ها با روش های استاندارد و تایید شده کاشت مو مثل FIT و FUT کار درستی نیست. کاشت مو یک رشته تخصصی پزشکی محسوب می شود که در آن فولیکول های زنده مو از یک ناحیه سر که مقاومت در برابر ریزش مو دارند به ناحیه بدون مو انتقال می یابند.

معایب ترمیم مو به روش HRT

  • هزینه بسیار بالا این روش در مقایسه با کاشت مو طبیعی 
  • ایجاد ظاهر مصنوعی 
  • عدم امکان استفاده در استخر و شنا کردن 
  • ضرورت تعویض مرتب همراه با صرف هزینه دوباره 
  • عدم امکان رشد مجدد و در نتیجه نباید کوتاه شوند 
  • افزایش تعرق و چربی پوست سر که موجب ریزش مجدد موهای طبیعی شما می شود

مزایا ترمیم مو به روش HRT

  • عدم نیاز به بانک مو
  • وود تشابه زیاد موی ترمیمی با موی طبیعی

کاشت مو به روش BHT

تنها روش متداول کاشت مو بدون نیاز به بانک مو ( بانک موی ضعیف در سر فرد متقاضی ) کاشت مو به روش BHT می باشد. در این روش از ناحیه دیگری از بدن شخص متقاضی فولیکول های مو برداشت شده و در ناحیه بدون مو کاشته می شود. ترمیم مو راه حلی مناسب برای افرادی است که متقاضی کاشت مو بدون نیاز به بانک مو هستند.

BHT یکی از به روزترین روش‌های کاشت مو می‌باشد که در چند سال اخیر طرف داران زیادی یافته است. BHT مخفف عبارت " body hair trans " است؛ در این روش، عمل کاشت با توجه به بانک موی شخص بیمار انجام می‌شود. به زبان ساده‌تر می‌توان گفت در این روش، پیاز مو از سر یا سایر بخش‌های بدن برداشته می‌شود و عمل کاشت مو صورت می‌پذیرد. اطراف قفسه سینه، کمر، ران‌ها، کتف، ساق پا و سایر نقاط پرموی بدن بهترین کاندیداها برای برداشت مو از سطح بدن، به شمار می‌روند. اگرچه متخصصین کاشت موی سر به بیماران توصیه می‌کنند تا زمانی که مقدور است از موهای پس سر به‌منظور عمل کاشت استفاده شود. درصورتی‌که بیمار بانک موی ضعیفی در سر داشته باشد، پزشکان از موی سایر نقاط بدن به‌منظور انجام عمل کاشت استفاده خواهند نمود. نوع پوست، عمق قرارگیری فولیکول مو در قسمت زیرین پوست، ضخامت مو و جهت فولیکول‌ها از بارزترین تفاوت‌های موهای سر با سایر نقاط بدن به‌حساب می‌آیند. از بزرگ‌ترین محاسن این روش می‌توان به طبیعی بودن مو و امکان رشد آن اشاره کرد. مهم ترین تفاوت بین کاشت موی بدن با روش (BHT (BHFUE و خود روش کاشت موی FIT این است که در BHT مو از دیگر بخش های مختلف بدن استخراج می شود نه از کاسه سر.

تفاوت اصلی بین موی سر و موی بدن به شرح زیر است:

  • جهت واحدهای فولیکولی مو
  • نوع پوست
  • عمق فولیکول مو در زیر پوست
  • ضخامت و حلقۀ مو

پزشکی که BHT را انجام می دهد باید قبل از آن به روش های پیوند مو استریپ و عمل FIT مو آشنایی داشته باشد و ابتدا آن ها را انجام هد. BHT زمانی توصیه می شود که به اندازه کافی نتوان از کاسه سر سر مو استخراج کرد.

عناصر کلیدی لازم برای رسیدن به یک نتیجه رضایت بخش در پیوند مو عبارتند از:

  • استخراج اهدا کننده مناسب
  • شکافت واحد فولیکولی مناسب
  • پیوند هیدراتاسیون مناسب و ذخیره سازی
  • ایجاد محل دریافت مناسب با استفاده از زاویه مناسب، جهت و تنظیم
  • طراحی خط مو طبیعی
  • قرار دادن دقیق گرافت با روش مناسب به طوری که از صدمه زدن جلوگیری کند
  • مراقبت مناسب بعد از عمل

یکی از مسائلی که باید به آن توجه شود این است که موی بدن انسان برای مدت 6 ماه، بیش از 2 اینچ رشد نخواهد داشت. شایان‌ذکر است که در برخی مواقع به مدت چند سال در همین شرایط باقی خواهد ماند؛ از همین رو متقاضیان کاشت که بانک موی سر ضعیفی دارند باید به این مورد دقت نمایند. اگرچه استخراج و کاشت مو از بدن به سر در این شرایط، برای افرادی که به طاسی سر دچار هستند، راهکاری نسبتاً معقول خواهد بود. عدم سازگاری موی سر و بدن از دیگر مواردی است که باید به آن توجه شود. همچنین تفاوت در رنگ و جنس موی سر و بدن ازجمله مشکلات دیگری است که بیماران باید مدنظر داشته باشند.

مطالب مرتبط

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید